นิยามของคำว่า..เพื่อน..

เพื่อน.....คือคนที่ไม่ได้อยู่ด้วยกันก็รักกันได้
ไม่ต้องเห็นหน้าทุกวันก็รักกันได้
ไม่ต้องหวานใส่กันก็รักกันได้
เเต่รักอยู่ฝ่ายเดียวเป็นเพื่อนกันไม่ได้
เพราะเพื่อน
ไม่ได้เกิดมาพร้อมหน้าที่อย่างคำว่า...พ่อเเม่
ไม่ได้จบลงพร้อมหน้าที่อย่างคำว่า....เเฟน
เเต่เกิดจาก
การกระทำซึ่งกันเเละกัน
จะอยู่หรือไปใช้...ใจ...เป็นเกณฑ์
จะอีกกี่นาน..เพื่อนก็ยังเป็นทั้งรอยยิ้ม
เเละเสียงหัวเราะ..ที่ไม่มีวันเลือนหาย
เพื่อน..คือคนที่เรามั่นใจ..อยากไปหามากที่สุด
ไม่ว่ายามสุขหรือยามทุกข์
เพื่อน...คือคนที่เราไม่ต้องนอนร้องให้
คอยโทรศัพท์ทั้งคืนเพื่อนก็โทรมาหา
ฐานะ...ไม่ไช่ตัววัดว่าใครเหมาะสมจะเป็นเพื่อนใคร
หน้าตา...ไม่ไช่มาตรฐานบอกว่า...ใครจะเป็นเพื่อนใคร
เเต่น้ำใจ...จะเป็นเครื่องชี้ให้เรารู้ว่า
ใครที่ควรจะเป็นเพื่อนเรา
เพื่อน...คือคนที่เเอบมาปรุงเเต่งชีวิตเรา
ซะกลายเป็นอาหารจานเเปลก
มีทั้ง...หวาน...ขม...อมเปรี้ยว
เดี๋ยวเติมความห่วงใย...เดี๋ยวใส่ความรัก
หมักความผูกพันธ์จนได้ที่
สุดท้ายกลายเป็นอาหารจานดี...ที่ไม่มีผักชีโรยหน้า
เเต่ว่า..เติมความจริงใจให้จนเต็มจาน
เพื่อน...ก็เหมือนเสื้อตัวเก่ง
ที่เราหยิบมาใส่ทุกครั้ง...ที่เราต้องการความมั่นใจ
เเละเมื่อพ้นเวลานั้นไป
เสื้อตัวนี้ก็ยังเเขวนอยู่ในตู้เสื้อผ้าใบเดิม
เหมือนกับ..เพื่อน..ที่จะอยู่กับเราในวันที่เราไม่สบายใจ